donderdag 22 februari 2018

Zero Waste

Dankzij het prachtige werk van een bijzonder en dierbaar familielid, ben ik jaren geleden in contact gekomen met de 'Zero' kunststroming. Gegrepen door de prachtige, verstilde objecten en filosofie daarachter, begon ik ook met het maken van monochromen. In die tijd nog niet verpakkingsvrij actief, dus met (rest)afval uit eigen huis, tuin en keuken. Zo maakte ik mijn eerste monochroom van broodsluitclips. Gevolgd door een werkstuk opgebouwd uit vele punaises. Oorspronkelijk wit, maar door de jaren heen sterk verkleurd. Wat (voor mij) weer een prachtige nieuwe dimensie aan het stuk heeft gegeven.


Na behoorlijk lang sparen en met enthousiaste spaarhulp van anderen heb ik vorige maand een ander werkstuk kunnen afronden. Ruim 1500 waxine-licht-lont-houdertjes vormen samen 'Burn(t) out'. De werking van het licht; de 'herhaling'.... ik vind het (al zeg ik het zelf ;-)) prachtig en geniet dan ook enorm van het maken en het kijken naar dit object.


Afgelopen maand werkte ik aan een nieuw stuk. Dit keer letterlijk gebaseerd op mijn inspiratiebron en zwerfafval. Het stuk heet dan ook 'Zero Waste' en is opgebouwd uit (na oud en nieuwe geraapt) vuurwerkafval. Zogenaamde Knetterballen. Ik wijdde er al eerder dit blogberichtje aan. Gisteren ronde ik het werk af en nu staat het in onze woonkamer. Ben blij!




voorkant - zijkant - achterkant

Het geeft mij heel veel voldoening om 'afval' op deze manier in een nieuwe vorm te kunnen gieten. Om zo te laten zien dat alles grondstof is. En de potentie heeft om weer iets nieuws, moois en waardevols te worden. Met grote dank aan Bab. Die mij dit heeft laten zien en geleerd. Still being remembered & loved 💛

 
Vind je het leuk om op de hoogte te blijven?
Ik ben te volgen via Facebook: facebook.com/doemijmaaruiensoep



















zondag 18 februari 2018

Wier-wirwar

Het was al weer (veel te) lang geleden dat ik op het strand ging 'schoonmaken'. Dus toen ik, via Cathy, een mailtje van Greenpeace regio groep Haarlem kreeg voor een 'Beach Clean Up' was ik meteen enthousiast. Ja! Ik wil mee! Een mooiere dag hadden we niet kunnen uitzoeken. Met amper wind en een stralend zonnetje was het heerlijk op het strand. En gelukkig zag het er, qua plastic afval, op het eerste gezicht ook niet al te erg uit. Tot ik in de vloedlijn ging lopen. Waar mijn oog viel op de vele hoopjes zeewier. Bontgekleurd door héél veel kleine en dunne plastic draadjes. Het ene hoopje nog voller dan de ander. Volkomen in de war geraakt tot grote, vervuilde kluwen.


Ik schrok van de hoeveelheid. En van hoe klein en fijn de plastic visnetdraadjes waren geworden. Zelfs (restanten van) visnetten worden dus microplastics in de zee. Samen met het wier spoelen ze aan op het strand. En als je ziet hoeveel er hier al in zit, durf ik echt niet te denken aan de hoeveelheid die zich nog in de zee bevindt. Laat staan aan de enorme gevolgen hiervan... Terwijl de andere rapers zich bezighielden met de grote(re) stukken afval, knielde ik neer op het zand en begon de 'wier-wir-war' zo goed als ik kon uit te pluizen. Lastig klusje, want de boel zat echt heel erg met elkaar verward. Maar met enig geduld en volharding kon ik gelukkig toch nog wat natuur verlossen van dat nare plastic afval.


Het was een mooie ochtend. Samen met een aantal fijne, gezellige vrijwilligers, heb ik het strand weer een héél klein beetje schoner achter kunnen laten. Binnenkort begint het strandseizoen weer. Strandtenten worden naarstig opgebouwd; terrasjes zitten al behoorlijk vol. Hoog tijd om weer eens wat vaker naar het strand te gaan om te rapen.


Vind je het leuk om op de hoogte te blijven?
Ik ben te volgen via Facebook: facebook.com/doemijmaaruiensoep








maandag 12 februari 2018

Van het één naar het ander...

Zo'n twee jaar geleden kwamen er ruim 200 statushouders (vluchtelingen met een verblijfsvergunning) in ons dorp wonen. Tijdelijk in een voormalig klooster; in afwachting van gezinshereniging en een eigen woonplek. Na de nodige hulp bij de het klaarmaken van de ruimtes was ik hier ook op creatief vlak actief als vrijwilliger. Samen met een vriendin creëerden wij een gezellige ruimte, waar we wekelijks een creatieve middag organiseerde. Voor jong en oud. Met als doel om de mensen even een klein momentje van gezelligheid en afleiding te geven én ze iets leuks te laten maken voor hun kamer. In de hoop dat hun nieuwe, voorlopige 'huis' wat meer als een thuis voor ze zou gaan voelen. Zo maakten we samen o.a. mooie muurversieringen, toilettasjes, bloemenvaasjes, servetten, sfeerlichtjes en nog veel meer.... Alles om zelf naar eigen wens te maken en gratis mee te nemen. Van voornamelijk (rest)materialen die gedoneerd waren door vele gulle gevers uit de omgeving.

Soms liep niet alles geheel zoals verwacht; het cultuur- en taalverschil maakte het uitleggen van een nieuw 'knutselproject' zo nu en dan best wel wat lastig. Maar vrijwel altijd werden de projecten snel opgepikt en werden er de mooiste objecten gemaakt. En borduren was altijd een succes! Dat bracht mij op het volgende idee: een jute zakje; gevuld met wat houtsnippers en etherische olie. Versierd met wat leuke borduur steekjes wordt het een schattig geurzakje.


Of het een onbekend attribuut was of gewoon niet gewenst; ik weet het niet. Maar helaas leek hier niet echt veel interesse voor te zijn. Onder het mom van volgende keer beter, legden we de jute stof en het borduurgaren aan het eind van de middag dan ook weer netjes terug in de kast. "Dat komt vast wel weer te pas voor een ander project". Maar wat te doen met de (door mij gekochte) zak met houtsnippers? Gelukkig bleek daar na een tijdje ook een mooie oplossing voor te zijn.

Na een leuk en bijzonder, maar ook intensief jaar heb ik (vanwege wat persoonlijke omstandigheden) besloten om even een stapje terug te doen. Gelukkig zet mijn vriendin zet de knutselmiddagen nog met veel enthousiasme en betrokkenheid voort. Met de hulp van meerdere, lieve vrijwilligers zal zij ongetwijfeld nog voor heel veel gezellige knutselmiddagen zorgen. Fijn! Ikzelf doe het eventjes wat rustiger aan, maar het bloed kruipt natuurlijk waar het niet gaan kan ;-). Weliswaar een tandje lager, maar wederom vrijwillig, zet ik me op dit moment in voor een ander goed doel; haken en breien voor de mensen in Moldavië. Elke maandagmiddag sluit ik me aan bij een groepje fantastische dames. Om samen gezellig twee uurtjes te haken/breien aan warme dekens. Maar ook mutsen, sjaals en tochtstrippen worden hier met veel aandacht en liefde gemaakt. Wederom van gedoneerd materiaal, wat met veel dankbaarheid en respect verwerkt wordt tot vele nuttige en mooie resultaten. En laat nu die zak met houtsnippers nu zomaar ook opeens heel erg goed van pas komen!

Van wat overgebleven stof naaide ik een aantal slurven. Deze vulde ik met de houtsnippers en nam dit alles mee naar de maandag-middag-brei-club. Daar gingen ze in de mouw van een gedoneerde, niet afgemaakte trui en werd er een fantastische leuke tocht(vis)strip van gemaakt. Helemaal van restmateriaal. Geweldig!

Van de zak in de slurf...


Zo gemaakt en super effectief!
Nu nog iets moois van maken...
TADA.... een geweldige tocht(vis)strip!
Nu de snippers een goede functie hadden gevonden, bleef alleen nog de plastic verpakking over. Maar daar had ik ook al snel een goede invulling voor. Op basis van het tas-van-een-rijstzak-patroon, naaide ik er een vrolijke tas van. Deze vulde ik met een aantal restbolletjes garen die ik nog had liggen en bracht 'm naar drie hele lieve en creatieve meisjes. Kunnen zij ook weer mooie dingen maken!

Van verpakkingsmateriaal naar superschattige tas ;-)
En zo heeft iets, waarvan ik in eerste instantie niet wist wat ik er mee aanmoest, toch weer een aantal goede bestemmingen gekregen! En is al het 'afval' verwerkt tot nuttige en gewenste objecten. Vanmiddag ga ik weer naar de breiclub. En neem ik mijn 'proeflap' garen en (repen) oude spijkerbroeken mee. Het kan nog van alles worden; een sprei, vloerkleed of tas. Maar hoe dan ook; we zorgen er samen voor dat het allemaal weer op een nieuwe en goede plek terecht komt.

Stokjes haken en repen van een kapotte spijkerbroek erdoor weven...
En de restjes worden vulling...

Vind je het leuk om op de hoogte te blijven?
Ik ben te volgen op Facebook: 




vrijdag 9 februari 2018

Netjes, buideltje en etuis

Omdat ik zelf zo enthousiast ben over mijn (fruit/groente) netjes, besloot ik destijds om het gratis haakpatroon online te zetten, maar ook om ze (voor iedereen die niet wil of kan haken) tegen een klein prijsje te gaan verkopen. Om zo nog meer mensen op weg te helpen naar minder (plastic) afval. Inmiddels heb ik er al heel wat verkocht en beleef ik er nog altijd veel plezier aan om ze te maken. Elke nieuwe bestelling geeft aan dat er wéér iemand is, die bewuster met afval wil omgaan en zich wil inzetten om verpakkingsvrij(er) boodschappen te gaan doen! Dat maakt mij iedere keer weer blij :-).

Het gehaakte (fruit/groente)netje is licht, sterk en keer op keer te gebruiken. Door de grote 'netgaten' zijn ze ideaal voor grote producten (zoals appels, mandarijnen, aardappelen, tomaten...), maar alle kleine, losse goederen (zoals bijv sperziebonen; koffie(bonen), rijst, muesli etc etc) vallen hier vanzelfsprekend doorheen. Zelf heb ik dan ook altijd (naast de netjes), een aantal trekkoordzakjes bij me als ik boodschappen ga doen. Alles keurig en overzichtelijk opgeborgen in een klein etuitje (volledig gemaakt van restmateriaal) in mijn boodschappentas, zodat ik altijd goed voorbereid mijn boodschappenrondje kan maken.

Nu heb ik ook van de trekkoordzakjes een gratis DIY online gezet. Maar omdat ze echt heel erg leuk zijn om te maken én ik nog behoorlijk wat (gekregen en tweedehands gekochte) stofjes in de kast hebt liggen, denk ik er nu over na om deze ook te koop aan te gaan bieden. Deze (zoals ik ze noem) boodschappenbuideltjes kan ik in twee verschillende maten maken en bieden de gelegenheid om kleine, losse producten prima in te verpakken en te vervoeren. Eenmaal thuis leeg ik de buideltjes in (weck)potten, zodat alles lekker lang vers blijft. Samen met de netjes vormen de boodschappenbuideltjes een vrolijk 'Zero Waste boodschappensetje'. Om het helemaal compleet te maken, maak ik dan ook zo'n handig etuitje om alle netjes en buideltjes in te bewaren/mee te nemen.

Hieronder toon ik een aantal voorbeelden en de prijzen. Let wel dat ik werk met restmateriaal (zo maak ik de buideltjes van o.a. oude vitrage, vintage kussenslopen en en de etuis van lege rijstzakken, tweedehands ritsen en restjes stof). Alle buideltjes en etuis zullen er uiteindelijk anders, maar dus ook uniek uitzien! Daarnaast maak ik de netjes, buideltjes en etuis in mijn vrije tijd. Leuk als je geïnteresseerd bent, maar goed om rekening te houden met een wat langere levertijd ;-).

Gehaakte (fruit/groente) netjes
2 euro per stuk / 3 voor 5 euro
(meer informatie over de netjes vind je hier)



Boodschappenbuidel - Klein (19 x 22 cm)
(van hergebruikt katoen)
3 euro per stuk / 3 voor 7,50 euro



Boodschappenbuidel - Groot (26 x 22 cm)
(van hergebruikt vitrage)
 4 euro per stuk / 3 voor 10 euro


Zero Waste boodschappensetje
(van katoen garen en hergebruikt katoen)
 2 gehaakte (fruit/groente) netjes in kleur naar eigen keuze
1 boodschappenbuidel - Klein (19 x 22 cm)
6,50 euro


Zero Waste boodschappensetje
 2 gehaakte (fruit/groente) netjes in kleur naar eigen keuze
1 boodschappenbuidel - Klein (19 x 22 cm) 
1 bewaar/meeneem etui
10 euro


Bewaar/meeneem etui los
4 euro per stuk 



Mocht je eventueel geïnteresseerd zijn,
dan hoor ik dat graag via:
doemijmaaruiensoep@gmail.com

Maar zelf maken kan natuurlijk ook!
Kijk dan eens hier:
http://doemijmaaruiensoep.blogspot.nl/2015/09/aanpassing-gratis-haakpatroon.html
en/of http://doemijmaaruiensoep.blogspot.nl/2014/06/diy-trekkoord-zakje.html

Fijne dag en houd het netjes ;-)!
Oukje




zaterdag 30 december 2017

Vervuilend vuurwerk

Aanvankelijk dacht ik dat iemand zijn/haar Cherry tomaatjes, onderweg van de winkel naar huis, was verloren. Totdat ik ze steeds vaker op straat zag liggen en ontdekte dat het hier niet om onschuldig, per ongeluk verloren, organisch afval blijkt te gaan. Nee, die al die rode, plastic (!) halve bolletjes zijn restanten van vuurwerk.

Ik heb het hier over de zogenaamde Crackling balls (oftewel Knetterballen). Bolletjes die je, d.m.v. een lontje en wat kruit, laat ontploffen. Zowel online als in de supermarkt te koop. Zo koop je bij de Aldi een doosje met 25 stuks voor slechts 3,99 euro. Wil je liever groene of zwarte bolletjes. Ook geen probleem, het internet staat er vol mee....

Maar niet alleen de winkels of internet; ook op straat zijn de Knetterballen inmiddels in groten getale terug te vinden. Want eenmaal ontploft worden de bolletjes natuurlijk niet opgeruimd en zijn ze (door vorm en gewicht) een zeer gemakkelijke prooi voor de wind. Die ze vervolgens dus ook alle kanten opblaast.

Geschokt door de hoeveelheid ben ik ze afgelopen week gaan rapen. Een klein stukje Verspronckweg (±1 km) leverde al 93 halve bolletjes op. Halve bolletjes die in de stoeprand zijn terecht gekomen, zijn merendeel verpulverd door parkerende of wegrijdende auto's. Geef het één harde regenbui en er verdwijnt weer heel wat (micro)plastic in ons watersysteem :-(.

Nu ben ik nooit echt voorstander geweest van vuurwerk, maar deze Knetterballen vind ik echt Knetter belachelijk. Het nieuwe jaar begin ik dan ook met een opruimrondje in mijn omgeving en zal proberen zoveel mogelijk halve 'Cherry tomaatjes' op te ruimen. Een feestje is leuk, maar laten we het vooral (naast veilig en gezellig) netjes (achter)laten!!!






Ik wens iedereen een heel mooi, gezond en opgeruimd 2018!

donderdag 23 maart 2017

Waar een wil is, is een weg... of een Plastic Shredder!

En daar is 'ie dan 'opeens'. De machine waar ik vorig jaar spontaan van besloot dat 'ie er gewoon MOEST komen. De machine die de mogelijkheid geeft om van plastic zwerfvuil weer een nieuwe grondstof te maken. De machine die ik met héél veel plezier samen met mijn vader heb gebouwd. De machine van Dave Hakkens/Precious Plastic (en nu ook stiekem een heel klein beetje van ons ;-)

De Plastic Shredder


Wat begon als een wild plan eind september 2016, veranderde langzaam (maar gestaag) 
in een krachtige, solide Plastic Shredder. Stap voor stap kreeg de machine steeds meer vorm.

De eerste stap was het verzamelen van alle onderdelen. Na het bestuderen
van de Precious Plastic instructiefilmpjes en blue prints ging ik op zoek naar een
juist adres, die de benodigde Shredder onderdelen kon lasersnijden uit RVS.

Ik kwam al snel terecht bij Staforsta in Haarlem (Waardepolder). Zij leverde
mij (naar volle tevredenheid) de essentiële, keurig laser gesneden RVS onderdelen. 
Voelde me de koning(in) te rijk, toen ik ze op mijn fietsje mee nam naar huis ;-).


Stap twee was het zoeken naar een juiste, geschikte elektromotor.
Dat luisterde nogal nauw. Want naast een hoop kracht, mocht de as niet te
snel draaien en was dus een elektromotor met reductie/vertraging vereist.

Na enig 'dump-diving' op verschillende schroothopen, verloor ik toch enigszins de hoop en
begon ik Markplaats af te struinen. Ook hier bleek het lastig te zijn om de juiste elektromotor
te vinden. Maar opgeven was geen optie en na een tijdje vond ik 'm dan ook. Ik kocht de elektro-
motor en mijn vader ging aan de slag met het bouwen van een stevig en verrijdbaar onderstel.


Met het onderstel klaar en de (meeste) benodigdheden in huis,
was het tijd om ons te richten op het in elkaar zetten van de machine.
Daarvoor hadden we nog wel een geschikte as nodig.

Ondanks dat ik gezegend ben met een super handige vader mét dito apparaten,
hadden we (om de as te maken) helaas niet de juiste machine. Het draaien van
de as hebben we dan ook moeten uitbesteden. Eenmaal klaar en in huis heb ik alle
RVS onderdelen grondig geschuurd en konden we de 'haken' op de as plaatsen.


Na een weekendje klussen met mijn vader ging ik weer naar huis en stortte hij zich op
de elektriciteit en het 'bakje' voor het Shred-gedeelte. Wat een verassing (toen ik een tijdje 
later weer kwam klussen) om te zien dat hij het zo prachtig in elkaar had gezet! Knap!


Nu restte ons alleen nog het maken van de Hopper (de bak boven het Shred-gedeelte).
Hiervoor bezochten we weer de schroothoop en struinden we naar geschikt materiaal om een 
Hopper van te kunnen maken. Met zo'n grote berg oud ijzer was dat snel gevonden ;-).


Met dank aan Tijo Recycling vertrokken we al snel met vier plaatjes staal.
Voor het eerst van mijn leven ging ik werken met een slijptol (hoe leuk!) en trans-
formeerde ik de rechthoekige platen tot geschikte zijpanelen voor de Hopper.


Na wat voorbereiding en passen & meten liet ik het lassen aan mijn vader over.
Niet alleen klaarde hij dit klusje ook weer perfect; hij gaf 'm gelijk een mooi likje verf.
En met een stevige Hopper geplaatst, was onze Plastic Shredder helemaal klaar!


Op dit moment staat de Plastic Shredder op een mooie plek en ga
ik me de aankomende tijd bezighouden met het finetunen en het testen.
 Ik kan niet wachten om al mijn (van straat) geraapte PET flesjes te
'shredderen' om er zo weer iets nieuws en moois van te kunnen maken.

 Heel veel dank!!!

Naast ongelooflijk trots, ben ik ook ontzettend blij en dankbaar voor
al het harde werk van mijn vader. Ik had werkelijk nooooooit in mijn eentje
deze Shredder kunnen bouwen! Bijzonder om samen aan zo'n mooi project
te werken! Ik heb er veel van geleerd en heb er ontzettend van genoten!
Dus heel veel dank, lieve Hans. Zonder jou was er geen Plastic Shredder.

Maar ook zonder het geweldige initiatief Precious Plastic was het
maken van de Shredder totaal onmogelijk. Dank ook aan Dave Hakkens
en zijn team voor hun bevlogen inspiratie en open source bestanden!

-----

Vind je het leuk om op de hoogte blijven?
 Ik ben te volgen via Facebook en/of Pinterest!

vrijdag 17 maart 2017

Handig (bewaar)zakje

Morgen ga ik weer boodschappen doen op de Grote Markt in Haarlem. Nootjes, rozijnen, mozzarella, (biologische) groente en fruit, pesto, brood...  Zelfs (verse) pasta kan ik hier los en onverpakt kopen. In mijn eigen meegenomen 'verpakkingen' gaat alles prima mee naar huis. Ik doe het nu al jaren en het kost me (geheel geconditioneerd) geen enkele moeite meer om al mijn eigen verpakkingen mee te nemen. Ik weet inmiddels niet beter. En eerlijkheidshalve zou ik ook niet anders meer willen...

Dus als ik morgen naar de stad ga, ben ik weer goed voorbereid. Met in één tas de nodige bakjes en potjes en in de andere al mijn zelfgemaakte (fruit/groente)netjes en (trekkoord)zakjes. Omdat ik er inmiddels al best wat van heb, bewaar ik deze altijd in een klein (opberg)zakje. Ooit gemaakt voor losse voedingswaren, maar (gezien het formaat) in de praktijk beter geschikt voor mijn bonte verzameling zakjes en netjes ;-).

Kan (en wil) niet meer zonder!
Opgeruimd staat netjes ;-)
Na een lange periode trouwe dienst, besloot ik vanmorgen toch een 'upgrade' opbergzakje te maken. Geheel en alleen maar van gerecyclede/tweedehands materialen! Eentje die net wat groter is én met rits. Zodat ik niet meer zo hoef te proppen en het zakje (door de toevoeging van de rits) nóg gemakkelijker is in gebruik. En door het gebruik van rijstzakken restanten (overblijfsels van mijn workshops) is het zakje nu ook nog eens waterafstotend! Nu al zin om morgen naar de markt te gaan. Boodschappen doen wordt, naast praktischer, steeds leuker!

Fris en vrolijk.
Het past er allemaal weer in.

Lijkt het jou ook leuk om zo'n handig (bewaar)zakje te maken? 
Het (gratis, Engelstalige) patroon vind je hier. Op mijn Pinterest bord 'DIY-Tassen' 
vind je nog veel meer leuke patronen voor kleine én grote tassen.

Vind je het leuk om op de hoogte blijven 
van mijn volgende tips, actie's, patronen,  ideetjes 
en/of recepten om (plastic) afval te besparen? 
 Ik ben te volgen via Facebook en/of Pinterest!