maandag 21 mei 2018

Schuldvrije ;-) Ferrero Rocher

Sinds een tijdje probeer ik minder tot geen suiker te eten. En ik moet eerlijk zeggen dat dat best goed lukt en nog beter bevalt. Ik voel me goed en geniet van de dingen die ik eet. Dat heeft wel eventjes geduurd. Op het begin vond ik de suikervrije appelstroop wel heel erg zuur. En de zelfgebakken amandelkoekjes stiekem toch echt een beetje flauw. Maar inmiddels vind ik de appelstroop heerlijk fris en ontdek ik de één na de andere lekkernij. Zo ook deze 'Ferrero Rocher bonbons'. Heerlijk 'smooth' met een knapperige bite. Daarnaast lekker snel te maken en nog Vegan ook.

Helaas zijn mijn zelfgemaakte Ferrero Rocher balletjes niet geheel suikervrij (in de gekochte pure chocolade blijkt toch een klein beetje biologische ruwe rietsuiker te zitten). En hoewel ik de dadels en hazelnoten onverpakt in mijn eigen weckpotten op de markt kocht, gebruikte ik een reep pure chocolade en (biologische) cacao uit een kartonnen doosje (met daarin een dun plastic zakje). 100% suiker- en verpakkingsvrij zijn deze heerlijke balletjes dus niet. Maar ik zal er de komende dagen wel voor de volle 100% schuldvrij van genieten ;-)!


Zelf proeven? Het recept vind je hier:
http://melanielionello.com/blog/healthy-ferrero-rocher-balls

Enjoy!

Op de hoogte blijven van al mijn activiteiten en bezigheden?
Ik ben te volgen via Pinterest en/of Facebook.


dinsdag 27 maart 2018

Een werkstuk met sPETters

Helaas staat de Shredder die ik samen met mijn vader bouwde al een tijdje 'ontmanteld' in mijn schuurtje. Bij de opstartfase zijn er een aantal dingen niet helemaal goed gegaan, waardoor er nu een reparatie nodig is. Naast alle overige 'kinderziektes' vraagt dit de nodige aandacht, geld en tijd. Ik hoop er binnenkort naar te kunnen kijken en hem snel weer actief te krijgen.

Ondertussen heb ik de afgelopen maand niet stil gezeten en ben ik aan de slag gegaan met de (in de opstartfase) geshredderde stukjes plastic. sPETters noem ik deze. Aangezien ze het (geshredderde) product van mijn (van straat geraapte) PET flesjes zijn. Ik heb ze in alle kleuren. Rood, transparant, lichtblauw, paars... Mooie kleuren en ideaal om mee te 'verven'. sPETters dus. Van plastic zwerfafval.

Met voldoende frisgroene sPETters in huis en de nodige, in het fotomuseum van Den Haag opgedane, inspiratie moest ik alleen nog zorgen voor héél veel spelden en een geschikte ondergrond. De spelden vond ik op Marktplaats. De hardboardplaat bij de Karwei (daar moet ik toch eens een beter alternatief voor vinden). Na weken prikken en voorzichtig vast timmeren van 1521 sPETters, hangt het werkstuk nu boven mijn eettafel. Tevreden!

Materiaal klaar? Starten maar!
Het begint al wat te worden. En kijk die mooie schaduw!!!
Het laatste rijtje...
En klaar!
Het licht zorgt voor een prachtig effect!
Vanaf de zijkant.
Blij!

Benieuw naar mijn andere/volgende werkstukken van zwerfafval?
Je vindt ze op deze pagina of zijn te volgen via Facebook.




zondag 25 maart 2018

Grote voorjaarsschoonmaak

Geïnspireerd door de fijne schoonmaak-actie van gisteren, heb ik de smaak weer helemaal te pakken. Dus ging ik vandaag niet tijdens mijn wandeling, maar na mijn wandeling weer even naar buiten om weer wat afval te rapen. Dit keer (letterlijk) bij mij om de hoek. In een plantsoentje wat al tijden vol ligt met afval. Naar alle waarschijnlijkheid vooral afkomstig uit de zakken gescheiden plastic, die twee wekelijks hier op de hoek van de straat worden gezet om opgehaald te worden. Door harde wind en/of dieren gebeurt het regelmatig dat het (keurig gescheiden) plastic uit de zakken op straat terechtkomt en vervolgens 'verstrikt' raakt in het groen. Van de regen in de drup dus....

Juist op dit stukje lopen heel veel mensen. En kinderen, die hier langs lopen om naar school te gaan. Ook ik loop er dagelijks langs en al dat afval (en dat niemand het opruimt!) was al een tijdje een doorn in mijn oog. Nu de lente lijkt te zijn begonnen en de zon zo lekker schijnt, leek het mij hoog tijd om dit stukje eens goed op te ruimen. Een grote voorjaarsschoonmaak, dacht ik bij mezelf ;-). Al 'prikkend' genoot ik van het mooie weer en de positieve opmerkingen. Maar werd vooral blij toen ik klaar was. Met een volle emmer terug naar huis keek ik achterom naar een mooi, fris opgeruimd stukje groen! Laat de Lente(bloemetjes) maar komen!






Vind je het leuk om op de hoogte te blijven?
Ik ben te volgen via Facebook.









zaterdag 24 maart 2018

Nationale opschoondag

Vandaag was het Nationale Opschoondag. Nog altijd worstelend met mijn eigen 'groene' hoedanigheid en dilemma's (zie mijn vorige Facebook berichtje), stond ik toch een beetje in dubio of ik hieraan mee zou doen. Niet omdat ik niet wil opruimen, maar vooral vanwege mijn eigen hersenspinsels. Uiteindelijk vond ik het initiatief van Kanovereniging de Trekvogels i.c.m. natuurvereniging IVN Zuid-Kennemerland te sympathiek om voorbij te laten gaan en meldde ik mij gisteravond laat aan. Bovendien zou het een mooie gelegenheid zijn om even uit te waaien, mijn gedachten te verzetten en te praten met andere rapers. Ondertussen zou ik de omgeving van het Spaarne ook gelijk wat schoner maken. Alles bij elkaar wou ik die kans dus niet laten liggen...

Met een emmer vol (onderweg al geraapt) zwerfafval, meldde ik mij rond half tien bij de Kanovereniging. De opkomst was groot, zo ook het enthousiasme. Fijn! Minder waren de handschoenen en vuilniszakken van Nederland Schoon. Aangezien deze organisatie al jaren wordt gefinancierd door het Afvalfonds Verpakkingen, kun je je afvragen in hoeverre hier sprake is van 'Green Washing'. Het is natuurlijk erg gemakkelijk voor de verpakkingsindustrie om het zwerfval probleem (en de verantwoordelijkheid daarvan!) 'af te schuiven' naar bereid- en vrijwillige opruimers.

Maar goed, dat even terzijde. Ik accepteerde de handschoenen en ging met mijn eigen emmer en grijpstok op pad. Met drie andere dames werden wij omgedoopt tot 'Vondelaars' en mochten wij het gebied rond de Vondelweg schoonmaken. Rietkragen, parkeerplekken, slootjes, stukken weiland... alles werd grondig uitgekamd op zoek naar zwerfafval. Samen met het geraapte afval van de andere aanwezige vrijwilligers resulteerde dat, in slechts twee uurtjes, in een enorme berg afval!



Over gammele 'balk-bruggetjes'....

.... en in de grond... Overal vond ik afval!
Christy viste deze grote kunststof plaat uit een slootje.
Een gevallen held.
Ook vanaf het water werd er zwerfafval opgeruimd!
Ik kijk met heel veel voldoening en plezier terug op deze ochtend. Wat was het fijn om ons met z'n allen in te zetten voor een schonere omgeving! Dank aan mijn mede Vondelaars Christy, Antoinette en Simone. Ik heb genoten van onze wandeling en jullie enthousiasme! En dank aan Kanovereniging Trekvogels en IVN Zuid-Kennemerland. Voor de fijne ontvangst en organisatie! De 'Nederland Schoon handschoenen' heb ik weer netjes bij jullie ingeleverd. Kunnen ze mooi een volgende keer weer (her)gebruikt worden. Of dat nou op Nationale Opschoondag is of niet; ik kom jullie héél graag weer helpen!

Ondanks de fijne ochtend ben ik nog steeds aan het worstelen. Maar mijn hoofd is klein een stukje leger. En de omgeving van het Spaarne weer een beetje schoner. Morgen maar weer een stukje wandelen. In mijn eigen buurt en mét emmer, grijper en eigen handschoenen ;-).






















donderdag 22 februari 2018

Zero Waste

Dankzij het prachtige werk van een bijzonder en dierbaar familielid, ben ik jaren geleden in contact gekomen met de 'Zero' kunststroming. Gegrepen door de prachtige, verstilde objecten en filosofie daarachter, begon ik ook met het maken van monochromen. In die tijd nog niet verpakkingsvrij actief, dus met (rest)afval uit eigen huis, tuin en keuken. Zo maakte ik mijn eerste monochroom van broodsluitclips. Gevolgd door een werkstuk opgebouwd uit vele punaises. Oorspronkelijk wit, maar door de jaren heen sterk verkleurd. Wat (voor mij) weer een prachtige nieuwe dimensie aan het stuk heeft gegeven.


Na behoorlijk lang sparen en met enthousiaste spaarhulp van anderen heb ik vorige maand een ander werkstuk kunnen afronden. Ruim 1500 waxine-licht-lont-houdertjes vormen samen 'Burn(t) out'. De werking van het licht; de 'herhaling'.... ik vind het (al zeg ik het zelf ;-)) prachtig en geniet dan ook enorm van het maken en het kijken naar dit object.


Afgelopen maand werkte ik aan een nieuw stuk. Dit keer letterlijk gebaseerd op mijn inspiratiebron en zwerfafval. Het stuk heet dan ook 'Zero Waste' en is opgebouwd uit (na oud en nieuwe geraapt) vuurwerkafval. Zogenaamde Knetterballen. Ik wijdde er al eerder dit blogberichtje aan. Gisteren ronde ik het werk af en nu staat het in onze woonkamer. Ben blij!




voorkant - zijkant - achterkant

Het geeft mij heel veel voldoening om 'afval' op deze manier in een nieuwe vorm te kunnen gieten. Om zo te laten zien dat alles grondstof is. En de potentie heeft om weer iets nieuws, moois en waardevols te worden. Met grote dank aan Bab. Die mij dit heeft laten zien en geleerd. Still being remembered & loved 💛

 
Vind je het leuk om op de hoogte te blijven?
Ik ben te volgen via Facebook: facebook.com/doemijmaaruiensoep



















zondag 18 februari 2018

Wier-wirwar

Het was al weer (veel te) lang geleden dat ik op het strand ging 'schoonmaken'. Dus toen ik, via Cathy, een mailtje van Greenpeace regio groep Haarlem kreeg voor een 'Beach Clean Up' was ik meteen enthousiast. Ja! Ik wil mee! Een mooiere dag hadden we niet kunnen uitzoeken. Met amper wind en een stralend zonnetje was het heerlijk op het strand. En gelukkig zag het er, qua plastic afval, op het eerste gezicht ook niet al te erg uit. Tot ik in de vloedlijn ging lopen. Waar mijn oog viel op de vele hoopjes zeewier. Bontgekleurd door héél veel kleine en dunne plastic draadjes. Het ene hoopje nog voller dan de ander. Volkomen in de war geraakt tot grote, vervuilde kluwen.


Ik schrok van de hoeveelheid. En van hoe klein en fijn de plastic visnetdraadjes waren geworden. Zelfs (restanten van) visnetten worden dus microplastics in de zee. Samen met het wier spoelen ze aan op het strand. En als je ziet hoeveel er hier al in zit, durf ik echt niet te denken aan de hoeveelheid die zich nog in de zee bevindt. Laat staan aan de enorme gevolgen hiervan... Terwijl de andere rapers zich bezighielden met de grote(re) stukken afval, knielde ik neer op het zand en begon de 'wier-wir-war' zo goed als ik kon uit te pluizen. Lastig klusje, want de boel zat echt heel erg met elkaar verward. Maar met enig geduld en volharding kon ik gelukkig toch nog wat natuur verlossen van dat nare plastic afval.


Het was een mooie ochtend. Samen met een aantal fijne, gezellige vrijwilligers, heb ik het strand weer een héél klein beetje schoner achter kunnen laten. Binnenkort begint het strandseizoen weer. Strandtenten worden naarstig opgebouwd; terrasjes zitten al behoorlijk vol. Hoog tijd om weer eens wat vaker naar het strand te gaan om te rapen.


Vind je het leuk om op de hoogte te blijven?
Ik ben te volgen via Facebook: facebook.com/doemijmaaruiensoep








maandag 12 februari 2018

Van het één naar het ander...

Zo'n twee jaar geleden kwamen er ruim 200 statushouders (vluchtelingen met een verblijfsvergunning) in ons dorp wonen. Tijdelijk in een voormalig klooster; in afwachting van gezinshereniging en een eigen woonplek. Na de nodige hulp bij de het klaarmaken van de ruimtes was ik hier ook op creatief vlak actief als vrijwilliger. Samen met een vriendin creëerden wij een gezellige ruimte, waar we wekelijks een creatieve middag organiseerde. Voor jong en oud. Met als doel om de mensen even een klein momentje van gezelligheid en afleiding te geven én ze iets leuks te laten maken voor hun kamer. In de hoop dat hun nieuwe, voorlopige 'huis' wat meer als een thuis voor ze zou gaan voelen. Zo maakten we samen o.a. mooie muurversieringen, toilettasjes, bloemenvaasjes, servetten, sfeerlichtjes en nog veel meer.... Alles om zelf naar eigen wens te maken en gratis mee te nemen. Van voornamelijk (rest)materialen die gedoneerd waren door vele gulle gevers uit de omgeving.

Soms liep niet alles geheel zoals verwacht; het cultuur- en taalverschil maakte het uitleggen van een nieuw 'knutselproject' zo nu en dan best wel wat lastig. Maar vrijwel altijd werden de projecten snel opgepikt en werden er de mooiste objecten gemaakt. En borduren was altijd een succes! Dat bracht mij op het volgende idee: een jute zakje; gevuld met wat houtsnippers en etherische olie. Versierd met wat leuke borduur steekjes wordt het een schattig geurzakje.


Of het een onbekend attribuut was of gewoon niet gewenst; ik weet het niet. Maar helaas leek hier niet echt veel interesse voor te zijn. Onder het mom van volgende keer beter, legden we de jute stof en het borduurgaren aan het eind van de middag dan ook weer netjes terug in de kast. "Dat komt vast wel weer te pas voor een ander project". Maar wat te doen met de (door mij gekochte) zak met houtsnippers? Gelukkig bleek daar na een tijdje ook een mooie oplossing voor te zijn.

Na een leuk en bijzonder, maar ook intensief jaar heb ik (vanwege wat persoonlijke omstandigheden) besloten om even een stapje terug te doen. Gelukkig zet mijn vriendin zet de knutselmiddagen nog met veel enthousiasme en betrokkenheid voort. Met de hulp van meerdere, lieve vrijwilligers zal zij ongetwijfeld nog voor heel veel gezellige knutselmiddagen zorgen. Fijn! Ikzelf doe het eventjes wat rustiger aan, maar het bloed kruipt natuurlijk waar het niet gaan kan ;-). Weliswaar een tandje lager, maar wederom vrijwillig, zet ik me op dit moment in voor een ander goed doel; haken en breien voor de mensen in Moldavië. Elke maandagmiddag sluit ik me aan bij een groepje fantastische dames. Om samen gezellig twee uurtjes te haken/breien aan warme dekens. Maar ook mutsen, sjaals en tochtstrippen worden hier met veel aandacht en liefde gemaakt. Wederom van gedoneerd materiaal, wat met veel dankbaarheid en respect verwerkt wordt tot vele nuttige en mooie resultaten. En laat nu die zak met houtsnippers nu zomaar ook opeens heel erg goed van pas komen!

Van wat overgebleven stof naaide ik een aantal slurven. Deze vulde ik met de houtsnippers en nam dit alles mee naar de maandag-middag-brei-club. Daar gingen ze in de mouw van een gedoneerde, niet afgemaakte trui en werd er een fantastische leuke tocht(vis)strip van gemaakt. Helemaal van restmateriaal. Geweldig!

Van de zak in de slurf...


Zo gemaakt en super effectief!
Nu nog iets moois van maken...
TADA.... een geweldige tocht(vis)strip!
Nu de snippers een goede functie hadden gevonden, bleef alleen nog de plastic verpakking over. Maar daar had ik ook al snel een goede invulling voor. Op basis van het tas-van-een-rijstzak-patroon, naaide ik er een vrolijke tas van. Deze vulde ik met een aantal restbolletjes garen die ik nog had liggen en bracht 'm naar drie hele lieve en creatieve meisjes. Kunnen zij ook weer mooie dingen maken!

Van verpakkingsmateriaal naar superschattige tas ;-)
En zo heeft iets, waarvan ik in eerste instantie niet wist wat ik er mee aanmoest, toch weer een aantal goede bestemmingen gekregen! En is al het 'afval' verwerkt tot nuttige en gewenste objecten. Vanmiddag ga ik weer naar de breiclub. En neem ik mijn 'proeflap' garen en (repen) oude spijkerbroeken mee. Het kan nog van alles worden; een sprei, vloerkleed of tas. Maar hoe dan ook; we zorgen er samen voor dat het allemaal weer op een nieuwe en goede plek terecht komt.

Stokjes haken en repen van een kapotte spijkerbroek erdoor weven...
En de restjes worden vulling...

Vind je het leuk om op de hoogte te blijven?
Ik ben te volgen op Facebook: